آیین گرامیداشت هفدهمین سالگرد تاسیس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان

سرویس اندیشه جوان ایرانی به نقل از مهر؛ بخش نشر و کتاب:

به گزارش جوان ایرانی، فریدون عموزاده خلیلی رییس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در این مراسم با اشاره به روند شکل‌گیری این انجمن گفت: اولین مجمع عمومی ما با حضور 107 نفر برپا شد و من خوشحالم که امروز، تعداد اعضای انجمن به 451 نفر رسیده است. در کشور ما تشکل‌های مدنی دوام چندانی ندارند و نه با مانعی چون 7 خوان که با 700 خوان روبه‌هستند، اما فکر می‌کنم انجمنی که توانسته است 17 سال دوام داشته باشد همچنان پابرجا خواهد بود.

مهدی حجوانی، مهم‌ترین تاثیر انجمن را نهادینه کردن کار گروهی دانست و افزود: فعالیت انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، یک فعالیت گروهی است و این انجمن، سلایق مختلفی را دربرمی‌گیرد. از این‌رو، بیش از آنکه ما برای انجمن کاری کرده باشیم او به ما یاد داده که چگونه کار جمعی راتجربه کنیم. این مجموعه، در این 17 سال دوام آورده و راه خود را ادامه داده است.

انجمن نویسندگان به یک نهاد قدرتمند تبدیل شده است

مصطفی رحماندوست، شاعر و نویسنده کودک و نوجوان، همچنین یکی از اعضای هیئت موسس انجمن گفت: نویسندگان کودک در کوچه هدایت، خیابان سعدی، خانه هنر و ادبیات کودک دور هم جمع می‌شدند، ولی یک روز، بنده خدایی آمد قفل در را عوض کرد و همه چیز تمام شد. من عضو فعال انجمن نویسندگان کودک نیستم ولی تبریک می‌گویم که پس از چندین گردهمایی، امروز انجمن به عنوان یک نهاد قدرتمند شناخته شده و امیدوارم انجمن در سطح جامعه هم برای نویسندگان و هم برای بچه‌ها موثر باشد به گونه‌ای که هرکس که در این زمینه فعالیت می‌کند نتواند انجمن را نادیده بگیرد.

صندوق حامی اعضای انجمن نویسندگان طراحی شده است

معصومه انصاریان دبیر انجمن نویسندگان کودک و نوجوان هم در ابتدای این مراسم به فعالیت‌های شش ماه اخیر انجمن اشاره و بیان کرد: تفاهم‌نامه‌ای با معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دو زمینه معرفی کتاب‌های کودک به جهان و ترویج کتاب‌خوانی و نیز تفاهم‌نامه‌ای با شرکت مسافربری رجا در زمینه تألیف پنج کتاب در حال انعقاد است.

او به بخشی از مشکلات انجمن در حوزه فعالیت‌هایش اشاره کرد و از پایان یافتن مهلت فعالیت این تشکل مدنی و پروانه فعالیت آن خبر داد.

انصاریان تأکید کرد: در حال حاضر انجمن تلاش دارد تا کمیته‌هایی از انجمن را که طی سال‌های گذشته غیرفعال بودند، مجددا احیا کند و دامنه فعالیت خود را توسعه دهد. به همین منظور صندوق حامی اعضا طراحی شده و اگرچه تاکنون مبلغی از آن برداشته نشده است، اما می‌تواند موید فعالیت‌های بهتری در آینده باشد.

فضای انجمن نویسندگان کودک، دموکرات است

محمود برآبادی، نایب رئیس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان دبیر سابق انجمن نیز در ابتدای مراسم یادآور شد: انجمن پس از گذشت سالیان متمادی، فراز و فرودهای زیادی را تجربه کرده است و امروز به آرامشی نسبی رسیده که فکر نمی‌کنم کسی بتواند این آرامش را از او بگیرد.

این عضو فعال انجمن نویسندگان کودک تأکید کرد: یکی از دلایل انسجام انجمن، فضای دموکراتیک آن است که باعث شده برخلاف برخی اختلاف‌نظرها، پیوسته در تصمیم‌گیری‌ها نظر اکثریت ملاک عمل باشد و این در جامعه‌ای که از فقدان گفت‌وگو رنج می‌برد دستاوردی نادر است.

او با تأکید بر این‌که فعالیت داوطلبانه با دلبخواهانه دو مقوله جداست، گفت: در این چند سال، عمده مشکل ما این بوده که به سبب داوطلبانه بودن فعالیت‌های این نهاد صنفی، کمیته‌های کاری کمتری شکل گرفته است که امیدواریم با تعهد بیشتر اعضا این مشکل برطرف شود.

برآبادی مشکلات مالی انجمن را از دیگر مشکلات این نهاد مدنی خواند و گفت: شرایط مالی مناسب، همواره استقلال رأی را به دنبال دارد. حق عضویت اعضا در شرایط فعلی فقط یک سوم نیازهای مالی انجمن را تأمین می‌کند و دو سوم بعدی آن منوط به قبول پروژه‌هاست. امیدواریم این مشکل با پرداخت حق عضویت اعضا، انجام پروژه‌های فرهنگی و پیدا کردن یک منبع درآمد پایدار به زودی برطرف شود.

پس از آن فرهاد حسن‌زاده، نویسنده طنزپرداز و از دیگر اعضای موسس این تشکل نیز در سخنانی کوتاه گفت: من اولین کسی بودم که در این ساختمان پا گذاشتم و وقتی که من آمدم دو کارگر شهرداری اینجا را ترک کردند! در اولین جلسه هیأت مدیره من به همراه خانواده‌ام مشغول نظافت اینجا بودیم. به هر حال خوشحالم که امروز به اینجا رسیدیم و امیدوارم در آینده یک ساختمان بزرگ‌تر با گنجایش بیشتر داشته باشیم.

دعوا بر سر ادبیات جوششی و کوششی بی‌ اساس بود

مهدی یوسفی به عنوان یکی از جوان‌ترین اعضای انجمن نیز در این مراسم به بحث درباره مسئولیت اجتماعی پرداخت و گفت: مسئولیت اجتماعی نویسندگان و تصویرگران می‌تواند معنادار باشد. یک معنای مسئولیت اجتماعی این است که ما خود را در قبال نهادهای جمعی مسئول بدانیم و وقت و مال خود را برای آن‌هزینه کنیم.

به گفته این منتقد ادبیات کودک، وقتی صحبت از مسئولیت اجتماعی در حوزه هنر به میان می‌آید، ذهن بیشتر تولیدکنندگان حوزه ادبیات کودک و نوجوان، متوجه کودک و نوجوان به معنای عام آن می‌شود. بنابراین در این حوزه کمتر با ادبیات کودک و نوجوان به معنای خاص، مثل ادبیاتی که به مشکلات کودکان اوتیسمی و طلاق پرداخته باشند برمی‌خوریم در حالی که در ادبیات سایر کشورها، ادبیات کودکان خاص جایگاه خود را دارد.

یوسفی مفهوم تعهد اجتماعی را عمیق‌تر از ادبیات ایدئولوژیک دانست و افزود: دغدغه نویسنده متعهد این است که بتواند جای خود را در عرصه تولید و تقاضا بفهمد. در دهه 60، بحث ادبیات جوششی و کوششی مطرح شد که به نظر من دعوایی بی‌اساس بود و باعث شد ما نتوانیم به بسیاری از بحث‌های اساسی مثل مسئولیت اجتماعی بپردازیم.

این منتقد ادبی تأکید کرد: هر نویسنده کودک، در یک فضای اجتماعی زندگی می‌کند و نوشته او یک اثر اجتماعی است که می‌تواند یک‌سری کارها را در جامعه تحکیم و برخی از آن‌ها را تضعیف کند. برای این‌که ادبیات کودک ما تصور درستی از مسئولیت اجتماعی داشته باشد باید تصورمان را از خلق ادبی عوض کنیم و سازوکار ادبیاتی را در ذهن خود بسازیم تا بدانیم چه پیامی را در چه جایگاهی خلق یا نقد کنیم.

نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه